Herfsttijd

Zamada

De zomer glijdt geleidelijk aan over in de herfst. De bladeren aan de bomen veranderen al langzaam van kleur. Kleuren waar wij nog van mogen genieten,
voordat uiteindelijk de zwaartekracht het overwint en de bladeren dan met elkaar een prachtig tapijt vormen.

Metafoor

Als de boom z’n blad vast zou houden, dan wordt de wintertijd een ware strijd om te overleven. Het blad neemt namelijk vocht op en scheidt dit ook uit.
De boom heeft in de wintertijd zelf veel vocht nodig om niet uit te drogen doordat de wortels door koude en bevriezing moeilijker vocht op kunnen nemen.

Voor de boom is het proces van loskomen en uiteindelijk loslaten van de oude bladeren dus puur uit zelfbescherming.
Prachtig hoe mooi de natuur dat geregeld heeft. Tijdens een wandeling door het bos vind ik dit altijd een mooie metafoor.

Dwarrelen

Soms in tijden van innerlijke onrust en een hoofd vol spinsels, ga ik bladeren zoeken. Voor mij een heerlijke ‘uit m’n hoofd’ bezigheid.
Thuis plak ik de bladeren op m’n lijf en ga net zo hard schudden, springen, dansen totdat ze er allemaal af gedwarreld zijn. En dan gaan ze in een boek om te drogen. Om ze daarna voor een tijdje op te hangen zodat ik van een afstand kan kijken naar dat wat de boom heeft losgelaten.

Rust

Zonder oud blad laat de boom zich zien in al zijn puurheid en kwetsbaarheid. En na een periode van rust, ontstaat er weer groei voor nieuwe bladeren.
Gun je jezelf ook weleens zo’n rustperiode? Even stilstaan bij jezelf? Lekker struinen door het herfstbos, blaadjes zoeken.

Fijne herfsttijd.

Misschien vind je dit ook leuk:


1 Reactie

  1. Mieke zegt:

    Mooi artikel.
    Ik ga heel graag het bos in.
    In de lente zie je hoe de natuur weer tot leven komen.
    ’s Zomers de vogeltjes die tjirpen, eekhoorntjes, reeën, konijnen, egeltjes, … . Heerlijk om op je blote voeten over de (Kalmthoutse) heide te lopen.
    In de herfst zie je de kleuren veranderen en kan ik me ook uren bezighouden met het verzamelen van kastanjes. Daar maak ik heerlijke puree van of ik pof ze… De nevel die tussen de bomen hangt geeft het ook iets mysterieus.
    ’s Winters vertoef ik ook graag op de heide. Of in de bossen van de Ardennen. Ik vind het heerlijk om in de sneeuw te ploeteren.
    En tot slot de heerlijke geuren die het bos afgeeft. Elk seizoen weer anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *